Waterlelie.be

2011 was a very good year for our tropicals and we had the pleasure to raise quite some little ones from our viviparous.
So this year we want to keep our tropicals alive and kicking during winter. As always I would love to keep them in the house and as always my husband isn’t that enthusiastic about it…
So I decided to clean up our greenhouse and make a winter residence for the tropicals. First thing was getting all the old stuff out of it and surfaced the ground with cement, something that was a perfect job for my oldest brother!
Secondly the windows needed to be cleaned and you all know how I love to clean windows, so I gladly did this myself!
Then, as every good professional, I browsed the web for information about isolating and warming up greenhouses. I’ve found tricks with horse-manure, frying fat… I went for the more cleaner but probably less greener way. Blister padding, attached on the inside of the greenhouse, from the bottom to the top and back.
To keep them cosy in the pond, we’ve put insulation on the bottom and the sides of our polyester tank, leftovers from our swimming pool.
The tank is 40 cm deep, 2 meters long and 1 meter wide.
Then it was time to put in the water, heathers, lights and of course the waterlilies… I also put in pistia, eichornia and salvina.

De Ernst Epple Sr. is een waterlelie die perfect zou thuishoren in de Efteling.
Deze waterlelie is wat we noemen een dubbele en zoals bij de meeste dubbele gaan de bloemblaadjes in lagen open.
Herinner je je nog dat je ongeduldig op het puntje van je stoel zat te luisteren naar het verloop van het sprookje… zo voel ik me elke keer weer bij het opengaan van deze knop.
Je hebt het gevoel dat het eeuwig duurt, maar aan de andere kant wil je dat het nooit gedaan is…
Je kan zo wegdromen bij deze prachtige witte waterlelie met haar grote groene bladeren. Tot op heden heb ik het nog niet mogen meemaken, maar ik zou zweren dat er een elfje slaapt in het hartje van deze bloem. Een Tinkerbelletje, beetje ondeugend maar oh zo schattig! Een grote witte bloem die prachtig op het water wiegt en waarvan de laatste bloemblaadjes steeds wachten tot je even niet kijkt om open te gaan… Het kan niet anders dan magie zijn!
Neen, natuurlijk geloof ik niet meer in sprookjes en tja, als je er niet in gelooft, dan zal je ze natuurlijk ook nooit zien. Misschien moet ik één van de kinderen eens een paar uur bij de Ernst Epple Sr. laten en misschien zien zij wel nog net het elfje wegvliegen en dan zie ik hun twinkelende oogjes en dat is dan pure magie die ook de grote mensen kunnen zien

Deze waterlelie kan geplaatst worden tot op een diepte van 1 meter. De bloem wordt zo’n 15 cm groot en het blad kan wel 25 à 30 cm worden. Een plant die ruimte nodig heeft dus!

	Een waterlelie wiens naam bijna gelijk is aan de naam van mijn echtgenoot, die moest ik hebben! Die kon alleen maar mooi zijn
	Mijn allereerste exemplaar was onmiddellijk een pracht van een plant en de Nymphaea David heeft dan ook direct een plaatsje bij de groten gekregen. Deze veranderlijke waterlelie heeft een zeer apart roos-oranje kleur en wordt donkerder naarmate ze verouderd.
	De krachtige kleur in combinatie met de gele meeldraden maakt van deze plant een zeer goede keuze voor iedereen die de ruimte heeft om deze plant tot haar volle recht te laten komen.
	Ze start vroeg aan haar bloeiseizoen en wisselt de ene bloem af met de andere, een zeer goede bloeier dus hier in België met ons toch wel wisselvallig weertje.
	De bladeren zijn geen typische bladeren voor een oranje/veranderlijke waterlelie, ze zijn namelijk vrij groen met slechts enkele kleine stipjes. In tegenstelling tot de meeste gele, oranje, veranderlijke waterlelies met hun grote rood-bruine vlekken, strepen,…

Ja, ik ben bevooroordeeld dat weet ik, maar toch; sterk, mooi, de ene bloem na de andere. Dat is toch wat we allemaal willen!

Perry spreekt over een vroege bloeier in het seizoen en deze lotus geeft hem in 2011 overschot van gelijk!

Want ja, de Nelumbo Pink and Yellow is de eerste die ons verrast met haar bloem dit jaar. Ook de tweede knop staat al klaar. Pink and Yellow een eenvoudige naam voor een prachtige plant. Deze enkelvoudige bloem heeft een delicate mooi kleur. De naam zegt het al; een groot gedeelte is geel en de tippen zijn prachtig roze. De bloem van zo’n 12 cm groot heeft een aangename zoete geur en staat mooi te pronken boven de bladeren. Deze bladeren worden zo’n 20 cm groot en de volledige plant die onder de middelgrote wordt gerekend wordt zo’n 50 cm hoog.

De Nymphaea Arc-en-ciel is zo een must-have plant of toch op zijn minst, must have seen!

De naamkeuze is zeer toepasselijk. Denk je nu echter dat deze bloem alle kleuren van de regenboog heeft, ben je eraan voor de moeite.
Deze waterlelie is dit jaar net 110 geworden en hoe kan het ook anders, hebben we te danken aan dhr. Joseph Bory Latour-Marliac.
De Arc-en-ciel wordt meestal bij de witte waterlelies onderverdeeld, maar is de eerste bloeidag lichtroze. De grotere bloemen hebben een aangename geur en worden zo’n 15 cm groot. Ze zijn stervormig met lange, fijne bloemblaadjes.
Niet zo spectaculair, een wit-roze waterlelie? Waaraan heeft deze plant dan haar naam te danken?

Ongelooflijk maar waar… het blad van de Nymphaea Arc-en-ciel is spectaculair!
Het is een rond blad met open sinus en wordt gemakkelijk 24 cm groot, tot hier niets speciaals…. de kleur echter heeft… tja, veel weg van een regenboog soms. Een nieuw blad is meestal rood met witte, gele, groen, roze en of rode vlekken, strepen,… Het oudere blad heeft dan een groene ondertoon met weer eens de witte, gele, groene, roze en of rode vlekken, strepen,… Eigenlijk valt het niet te beschrijven, zo’n blad moet je gezien hebben!
Soms is de helft van het blad roos en de andere helft groen! Er zouden zelfs volledige roze bladeren zijn, maar deze heb ik zelf nog nooit gezien. Wat zeker is, is dat er geen twee bladen hetzelfde zijn. Zelfs de buitenkant van de kelkbladeren van de bloem hebben soms gekleurde vlekken of strepen!

Deze plant geeft dus steeds kleur aan de vijver ook als er geen bloemen zijn.

De Nymphaea American Star is, u kan het al raden, een prachtige stervormige waterlelie.

Deze roze waterlelie werd door Ray Davies zo genoemd bij een bezoekje aan de Perry’s Water Gardens.
De prachtige stervormige bloem ervan heeft zeer fijne langwerpige bloemblaadjes en is daarom de naam “Star” meer dan waardig. Hier in België is het geen enorme bloeier maar elke bloem is toch wel weer het wachten waard. De fijne bloem uit zich al in de knop, die zo fragiel lijkt dat je denkt dat hij het nooit zal halen. Zoals je ook op de foto’s ziet, zijn de bloemblaadjes niet altijd perfect gevormd, deze ster zal pas schitteren als ze voldoende zon krijgt.
Je kan deze best planten op een diepte tussen de -40 en de -60 cm, iets dieper dus dan de Rose Arey waarvan deze plant een toevallige zaailing is. De bloemen die zo’n 15 cm groot worden, geuren aangenaam. De bladeren zijn zoals bij de meeste roze waterlelies mooi groen en tevens rond en worden zo’n 25 à 28 cm groot.

Een fijne plant dus letterlijk en figuurlijk!

Deze variëteit hebben we al zon 15-tal jaar in ons bezit. Het grote voordeel van deze waterlelie is dat je ze best diep mag planten, dit vooral om te voorkomen dat de bladeren boven elkaar zouden groeien.
Maar geef nu toe, meestal koop je een waterlelie toch voor de bloemen, deze vallen echter meestal tegen. Zowel in aantal als in grootte (15 cm) als in vorm is het niet echt een winner!
Waarom deze waterlelie dan toch nog steeds in onze collectie verblijft? Deze ietwat gekke waterlelie is namelijk levendbarend! Levendbarend…
Je hebt zo’n 5% kans dat er een nieuw plantje ontstaat uit de oude bloem… spannend en alleen daarvoor al is het toch elke keer weer uitkijken naar de bloem… zullen we deze keer van dit wonder kunnen genieten of rot de bloem gewoon weg…
Vorige zomer, hadden we geluk. Je kan dan hier ook een fotoverslag vinden, want dit moet je met je eigen ogen gezien hebben!

	De bloem van de Nymphaea Colonel AJ Welch, veelal zien ze er een beetje gek, zelfs misvormd uit.
	De bloem zal verwelken zoals elke waterlelie en zinkt dan onder het wateroppervlak. De bloem zal terug naar de pot toe krullen en dient dan als voeding voor de plant.
	Hier zie je al de eerste tekenen van een nieuwe plant, in de bloem die begint te verwelken, komt reeds een nieuwe knop.
	De verwelkte bloem zakt steeds dieper weg en de nieuwe plant heeft reeds een blaadje en de gesloten knop wordt nu wel heel duidelijk.
	De verwelkte bloem zit volledig onder water, de nieuwe plant groeit reeds naar boven toe en maakt meerdere blaadjes aan.
	Een volledige en volwaardige nieuwe Colonel AJ Welch werd geboren.
	Ook de nieuwe plant komt tot bloei, weliswaar een klein exemplaar.
	Als je goed kijkt, kan je hier zien dat hier zelfs de nieuwe bloem wortels maakt en zich klaarmaakt om ook een nieuwe plant te worden.

Een waterlelie die men Snowball of Christal White noemt, dat schept verwachtingen.

Ik heb het hier echter niet over een nieuwe amerikaanse variëteit, maar wel over de al bijna 100 jaar (95 om precies te zijn) oude Gonnère.

Eén jaartje na de Gloire du Temple sur Lot, kwam de Gonnère tot stand in Latour-Marliac.  Deze witte, dubbele variëteit is een zeer goede bloemer in onze streek.  Ze zal je meer bloemen geven dan andere dubbele variëiteiten en de bloem heeft de eerste dag dan nog een aangename geur ook.  De bloemen zijn zo’n 12 à 14 cm groot en zonnen prachtig op het water.  Deze witte telt zo’n 60-tal bloemblaadjes, dat is maar de helft van een Gloire du Temple sur Lot, maar wel het dubbele van de meeste witte waterlelies.

Zoals vele witte waterlelies, heeft ook de Gonnère een groen blad.  Het is mooi rond en wordt ongeveer 20 cm groot.  Plant je deze soort op de juiste diepte, tussen de 35 en 50 cm diep, dan zal ze je vanaf juni tot en met september overladen met haar prachtige bloemen.